آیا در ریکی استاد اعظم وجود دارد؟

[nimamohyeddin]

با عرض سلام و شاد باش
مدتی است که تبلیغات متعددی توسط افراد مختلف در خصوص کلاسهای استاد اعظمی ،گرند مستری در اینترنت در حال انتشار می باشد ،عده ای نیز در این بین با ایجاد سلسله مراتب خود را در جایگاه این نام بزرگ تصور می نمایند.
جهت تنویر افکار عمومی و با قاطعیت پس از جستجو و پرس و جوی فراوان از اساتید معتبر بین المللی که خود دارای سبکهای بزرگ و مهمی هستند به اطلاع می رسانم که در ریکی سلسله مراتبی برای رسیدن به درجه استاد اعظمی وجود ندارد.
استاد اعظم در حقیقت بیشتر مربوط به سبکهای رزمی بوده که در آن فردی پس از سالها ممارست و تمرین به تکنیکهای ویژه ای دست می یابد و پس از تایید نهاد های فنی به عنوان صاحب سبک و استاد اصلی یا به عبارتی استاد اعظم آن سبک معرفی می گردد.
با این تعریف لذا در ریکی تنها کسانی استاد اعظم هستند که خود دارای سبک مورد تایید و تست شده توسط اساتید معتبر بین المللی و نه چند شاگرد نا آگاه از حقایق خود باشند .
در این بین اساتید معتبری همچون پاتریک زیگلر صاحب سبک سچیم و آل لاو خود و اساتید خود را حتی مستر نمی نامد و خود را فقط با عنوان تیچر یا مدرس/معلم آن سبک معرفی می نمایند.
فرد معروف دیگری همچون اولی گابریل سن هم هرگز با داشتن چندین سبک ممتاز و قوی خود را گرند مستر ننامیده و همیشه خود را اولی (نام کوچکش) می نامد.
البته در سیستمهای طریقتی همچون دراویش نیز چیزی به نام استاد اعظم نداریم و حداکثر قطب و پیر و ... که البته ریکی فارغ از اینگونه عناوین و مباحث است.
لذا اگر همانند سایر مدارک تقلبی دست اول لیسانس و فوق لیسانس و دکترای مجازی و جعلی اگر به دنبال عنوانی دروغین هستید حتما" به یکی از این مراکز یک شبه با پول استاد اعظم شده مراجعه نمایید تا هم در داخل و هم در خارج مورد تمسخر و مزاح مدرسین ریکی و متافیزیک قرار بگیرید.
یادمان باشد اگر واقعا" به جایگاه بالای معنوی و روحی می خواهیم دست یابیم بایستی همچو مولانا،شمس،خاقانی و .... فارغ از عنوان باشیم.
باشد تا اینگونه به خاطر خود نمایی خود را در چالش انگشت نمای مردم شدن قرار ندهیم.
شاید این کلام خواجه عبدالله انصاری مثال بارزی در این باره باشد که
چو بر روی آب روی خسی باشی
چو بر هوا روی مگسی باشی
دلی به دست آر تا کسی باشی
پیروز باشید
بابک سرخپور
منبع:babakmaster
اینجانب نیما محی الدین مطالب فوق را پس از تحقیق و برسی فراوان تایید می کنم.
www.nimamohyeddin.com

[nimamohyeddin]

استاد اعظمی(گرند مستری) در ریکی
بشر همیشه برای رهایی از تاریکی و گرایشی ناخوداگاه به سمت آگاهی و بیداری معنوی ابزاری به کار می گیرد. حال این ابزار می تواند از جنسی چون آدمی باشد که خود نیز از گودال پا به بیرون گذارده و چشمش به نور حقیقت روشن گشته است.
امروز ما در دنیایی زندگی می کنیم که در آن بت ها و بت پرستان فراوانی وجود دارند. کسانی خودشان را استاد و عده ای خود را مرید می نامند.
ولی به راستی استاد معنوی چه کسی است؟
به نقل از عالمان دینی اسلام و بسیاری از ادیان دیگر شاخص ترین صفت استاد فروتنی است. بنابرین یک استاد واقعی هیچگاه این نام را برای خود نمی پذیرد و خود را شاگردی همیشگی می داند , چرا که آگاهی نیز همچون علم و دانش جایگاه مطلقی ندارد. براستی چه کسی وجود دارد که با نگاهی گذرا به گذشته ای نه چندان دور تغییراتی شگرف در آگاهی خود را نظاره نکند. در ایران فردی چون زرتشت استاد خود را طبیعت می نامید و حتی زمانی که ویشتاسپ(شاه دوران زندگی زرتشت) برای زرتشت پیغام فرستاد که خود و یا یکی از شاگردانش را برای جواب دادن به سوال هایش بفرستد,زرتشت پاسخ داد من استادم را نزد پادشاه می فرستم و آنگاه دانه گندمی را به پیغام رسان داد تا نزد ویشتاسب ببرد! چرا که استاد او طبیعت بود.
البته امروز به واسطه محدودیت کلام این واژه(استاد) زیاد به کار برده می شود ولی تا معنای واقعی کلمه فاصله درازی باقی مانده است.
در طریقت های معنوی نیز این واژه به وفور یافت می شود ولی در حدود نود وپنج سال پیش فردی بنام دکتر میکائو اوسویی تکنیکی را به جهانیان عرصه نمود که با وجودی که یک طریقت محسوب نمی شود ولی می تواند تاثیری شگرف در رشد معنوی و مادی انسان ها بگذارد.
نام این تکنیک ریکی: ری(آگاهی معنوی) کی(انرژِی حیاتی) بود.دکتر اوسویی هرگز خود را استاد ننامید و تا پایان عمر زندگی خود را صرف تسکین درد های جسمی و روحی افراد کرد.
امروز در حدود دو دهه است که ریکی در غرب کاملا شناخته شده است و تاثیرات روانی و جسمی آن بار ها در مجامع بین المللی و سازمان بهداشت جهانی مطرح گشته و امروز جزء طب مکمل و جایگزین شناخته می شود. این تکنیک بعد ها توسط دیگر افراد تعالی یافت و به گرایش های متعددی تقسیم گشت. بسیاری از مدرسین ریکی با عشق این مسیر را ادامه دادند و برای هرچه بهتر شدن آن گام برداشتد.
افرادی همچون ویلیام لی رند,والتر لوپک,پاتریک زیگلر,مارتین پنتکاست که هرکدام دارای سبکی منحصر به فرد و تالیفاتی فراوان هستند نیز با وفاداری به اوسویی هیچگاه خود را استاد معنوی ندانستند و صرفا واژه استاد را به کسی اطلاق می کنند که توانایی آموزش این تکنیک ارزشمند را دارا باشد.
متاسفانه امروز عده ای یا از سر نادانی و یا برای بدست آوردن مقاصد مالی و یا جاه طلبی های شخصی خود را در تکنیکی استاد اعظم معرفی می کنند که هنوز بر سر خود کلمه استاد صحبت فراوان وجود دارد. و یا با برگذاری دوره های گرند مستری ریکی و گرفتن شهریه های سنگین , یک شبه این عنوان جعلی خود را به دیگران نیز انتقال می دهند.
یادمان باشد اگر واقعا" به جایگاه بالای معنوی و روحی دست یافتیم باید همچون مولانا،شمس،خاقانی و .... فارغ از عنوان باشیم.
شاید این کلام خواجه عبدالله انصاری مثال بارزی در این باره باشد که
چو بر روی آب روی خسی باشی
چو بر هوا روی مگسی باشی
دلی به دست آر تا کسی باشی

به امید روزی که هر کس استاد واقعی خویش را دریابد